قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
اطـلاعیه بـروزرسانی و تـخفیف هـای ویژه سـایت :
خانه / مهارتهای بین فردی / 5 باور اشتباه در مورد زبان بدن

5 باور اشتباه در مورد زبان بدن

نویسنده:

Carol Kinsey Goman

وقتی مردم متوجه می شوند که من درباره زبان بدن می نویسم و صحبت می کنم عصبی می شوند و خودشان را جمع و جور می کنند. آنها طوری عکس العمل نشان می دهند انگار که من می توانم اعماق ذهن آنها را در یک نگاه بخوانم.
خوب اینطور نیست. اما این تنها تصور اشتباه در باور مردم در مورد این موضوع نیست. پنج مورد دیگر را در این مقاله ذکر می کنم:

۱) زبان بدن ۹۳ درصد ارتباط است
مطالعه کلاسیک دکتر آلبرت محرابیان اغلب با این جمله اشتباه بیان می شود «۷٪ تاثیر یک پیام بر اساس کلماتی است که استفاده می شود و ۳۸٪ به لحن، سرعت بیان و بلندی صدا، ۵۵٪ به حالات چهره، دستها، ژست و بقیه شکلهای زبان بدن بستگی دارد.»

حقیقت این است که محرابیان هرگز ادعا نکرده بود که اگر شما یک فیلم با زبانی بیگانه ببینید می توانید با مشاهده زبان بدن ۹۳٪ مضمون آن را به درستی حدس بزنید.
تمرکز مطالعات محرابیان بر روی انتقال هیجانات بخصوص دوست داشتن یا نداشتن بوده است. وجه غیر کلامی ارتباطات بین فردی نمی تواند ۹۳٪ پیام را انتقال بدهد. اما می تواند هیجانات، احساسات و محرکهای ناپیدا را آشکار کند

۲) دروغ گویان  تماس چشمی برقرار نمی کنند
این بزرگترین تصور اشتباه درباره زبان بدن است. برخی از دروغگویان (بخصوص بچه ها) برایشان برقراری تماس چشمی در حین گفتن دروغ مشکل است. اما اغلب دروغگویان بخصوص آنها که بی شرم هستند برای اثبات اینکه دروغ نمی گویند بیش از حد هم به مخاطب خیره می شوند.
با این وجود من متوجه یک علامت غیر کلامی که نیازمند دزدیدن نگاه است در پی پاسخهای کمتر صادقانه شده ام. پس از صحبت، برخی از دروغگویان به پایین و دور نگاه می کنند و سپس به چهره مخاطب نگاهی کوتاه می اندازند تا ببینند که آیا سخن دروغ را قبول کرده است.

۳ )دست به سینه بودن علامت مقاومت است
اگر پس از اینکه شما یک موضوع را محکم بیان کردید مخاطب شما بلافاصله دست به سینه شد، این کار می تواند علامت مقاومت باشد.

اما بسته به موقعیت دست به سینه گذاشتن می تواند خیلی معانی دیگر هم داشته باشد و یا اصلا معنائی نداشته باشد.

من در سمینارها انتظار دارم که افرادی که ردیف جلو نشسته اند دست به سینه باشند. بدون ردیف صندلی جلوتر آنها بوسیله بازوهایشان یک حائل برای خود ایجاد می کنند ( حداقل در ابتدا تا اینکه به سخنران عادت کنند و گاردشان را کمتر کنند.)

همچنین اگر فردی روی صندلی بدون دسته بنشیند با توجه به اینکه انتخابهایش برای قرار دادن دست کم می شود احتمال اینکه دستهایش را روی سینه بگذارد بالا می رود.

 در زمانی که  دمای محیط کاهش پیدا می کند احتمال دست به سینه شدن بالا می رود.

همچنین وقتی فردی در تفکر عمیق فرو می رود با دستهای روی سینه  به جلو و عقب قدم می زند.

دست به سینه شدن روشی عمومی برای تمرکز و پافشاری است. همچنین وضعیت طبیعی انسان است در حالتی که احساس راحتی می کند

یک نصیحت: از آنجائی که اکثر مردم این باور غلط را در مورد دست به سینه نشستن دارند. اگر شما به هر دلیلی دست به سینه شدید و افراد آن را دلیلی بر مقاومت ارزیابی کردند تعجب نکنید.

4) جهت حرکت چشم با دروغ گفتن ارتباط دارد

محبوبیت برنامه ریزی عصبی کلامی (NLP) این ایده را رواج داد که نگاه کردن به راست  نشان دهنده دروغ گفتن است و نگاه کردن به سمت چپ نشان می دهد که طرف حقیقت را می گوید. در دانشگاه ادینبورگ، سه مطالعه مختلف نشان داد که هیچ ارتباطی بین جهت حرکت چشم و این موضوع که فرد در حال راست گفتن است یا دروغ، وجود ندارد.

به جای اینکه بر اساس یک الگوی از پیش تعیین شده بخواهید در مورد دروغگوئی مردم قضاوت کنید بهتر است “خط پایه” حرکت چشم افراد را بشناسید. وقتی انحرافی از این خط پایه ایجاد می شود احتمالا فرد در حال دروغ گفتن است.

در دانشگاه  بوفالو متخصصین کامپیوتر یک روش تشخیص دروغ کامپیوتری را توسعه دادند که حرکات چشم و تعداد پلک زدن را بررسی می کند و در بیش از 80 درصد از موارد دروغ را به درستی تشخیص می دهد. این سیستم از  یک روش آماری در مورد اینکه مردم چگونه در دو وضعیت مختلف چشم را حرکت می دهند استفاده می کند: وضعیت اول در حین یک مکالمه عادی (خط پایه آن فرد)  و وضعیت دوم در زمانی که پرسشی مطرح می شود که موجب یک پاسخ دروغ می گردد. مشخص شد که افرادی که الگوی حرکات چشم آنها در وضعیت اول و دوم با هم تفاوت دارد اغلب دروغ می گویند، در حالی که کسانی که حرکت چشم آنها ثبات دارد به احتمال زیاد راست می گویند.

5) استفاده از زبان بدن برای ایجاد یک تاثیر مثبت اعتباری ندارد.

من تقریبا هر بار که  یک سخنرانی و یا سمینارداشته ام این باور غلط را شنیده ام. از شرکت کنندگان مختلفی (مانند رؤسا، رهبران و مدیران اجرائی) که ارزش صرف ساعتها نوشتن، بررسی و تمرین آنچه را که می خواهند در جلسه  یا مذاکره بعدی برای تاثیر گذاری بیشتر بگویند می دانند.

من از آنها می خواهم که این نکته را در نظر بگیرند که در تعاملات بازرگانی همزمان از دو کانال کلامی و غیر کلامی با دیگران ارتباط برقرار می کنند. همانطور که یک سخنرانی خوب انشاء شده و یا یک استراتژی چانه زنی خوب طراحی شده مهم است زبان غیر کلامی هم مهم است. در یک دیدار سی دقیقه ای بازرگانی دو طرف حدود هشتصد سیگنال غیر کلامی رد و بدل می کنند. بنابراین آماده شدن برای کانال مکالمه دوم (یعنی سیگنالهای غیر کلامی) همانقدر درست است که آماده شدن برای اولی.

منبع

 

22

 

برای با خبر شدن از به روز شدن مطالب سایت ایمیل خود را وارد کنید:

Delivered by FeedBurner

درباره ی محمد‌رضا حق‌پرست

محمدرضا حق‌پرست نویسنده کتاب شخصیت‌شناسی انیگرام برای فروشندگان حرفه‌ای کارشناس‌ارشد مدیریت بازاریابی، 31 سال سابقه کار در صنعت و بازرگانی و 16 سال سابقه مدیریت و مشاوره

دیدگاهتان را بنویسید